Natasja Bennink

De mens staat centraal in de monumentale bronzen beelden van Natasja Bennink. Zorgvuldig bestudeert ze de anatomie en de verhoudingen van haar model en brengt deze over in klei. Zodra de basis klopt, neemt de expressie het over; typerend voor haar stijl zijn de vrije, rauwe toets en de opzettelijke reductie van vormen. 

Zo ontstaan beelden die de figuratie doelbewust overstijgen. Het menselijk lichaam functioneert als drager van een achterliggend concept, waarbij verbondenheid vaak de rode draad is. De mens verbonden met zijn tijd, de vrouw verbonden met haar lijf, geliefden in een kus verbonden met elkaar of bewoners verbonden met hun gemeenschap.  Het zijn gelaagde beelden waarin het universele voelbaar wordt en het individuele zichtbaar blijft. 

Natasja is zich bewust van de voortrekkersrol die ze als kunstenaar heeft. Daarom kiest ze soms voor thema’s die een beetje schuren. Ze dwingt de beschouwer om met andere ogen te kijken. Een terugkerend gegeven in haar werk is de ‘female gaze’, de vrouw gezien door de ogen van een vrouw. Zo zijn haar drie torso’s Be your own muse: stoer, zelfbewust, trots, eerlijk, sensueel of kwetsbaar, maar nooit ‘alleen maar’ mooi.  Dat kan door de één als herkenbaar en bemoedigend ervaren worden, door de ander als confronterend of provocerend.  

Natasja Bennink werkt zowel autonoom als in opdracht. Het zwaartepunt in haar oeuvre ligt bij beelden voor de openbare ruimte.  De wisselwerking die een beeld aangaat met de locatie, de omgeving en de bewoners is daarbij cruciaal. Omdat ze verhalen en referenties in haar beelden verwerkt die uit de gemeenschap zelf komen, worden het daadwerkelijk monumenten, ijkpunten die betekenis en verdieping geven aan de plek. Heden en verleden worden zo tastbaar, invoelbaar en inzichtelijk gemaakt.   

Natasja Bennink (1974) is opgeleid aan Academie Minerva in Groningen en de Academy of Fine Arts in Athene. Ze woont en werkt in het voormalig gemeentehuis van Ezinge, in Groningen, NL  

Werk van Bennink is opgenomen in diverse museale collecties, o.a. van het Drents Museum, Museum het Depot, Nationaal beeldenpark De Havixhorst en Museum de Buitenplaats. Ook zijn haar beelden te vinden op tal van plekken in de openbare ruimte. Voor de Statenzaal van de provincie Drenthe maakte ze het statieportret ‘Onze Koning’, in Appingedam vereeuwigde ze vijf generaties kussende geliefden, allemaal inwoners van de stad.  De ‘Venus van Kloosterveen’ prijkt in Assen en in Dokkum staat het monument voor de zalig verklaarde priester Titus Brandsma. Een kussend portret van Benninks eigen grootouders is geplaatst in het ziekenhuis UMCG en in het kader van de culturele hoofdstad Leeuwarden-Fryslân 2018 maakte ze de ‘Eregalerij der Friezinnen’, zes portretten in brons van zes Friezinnen, gekozen door de Friese Mienskip. Momenteel werkt ze aan het eerste Nationaal Monument Seksueel Geweld in Nederland, onthulling op 25 november 2025. In het kader van 80 jaar vrijheid werkt ze aan een drietal opdrachten: voor de stad Ede een monument voor verzetstrijdsters, Een beeldenroute over de vrouwenmars van 1945 vanaf kamp Westerbork naar Groningen en voor het dorp Abbegea maakt ze een monument ter herinnering aan de smokkelkinderen uit Amsterdam in WO2. 

Bennink exposeert regelmatig in binnen- en buitenland en is sinds 2000 verbonden aan Galery VCRB in Antwerpen.  Zij is als docent werkzaam aan de Wackers Academie te Amsterdam. 

www.natasjabennink.nl

Opleidingen gegeven door Natasja